http://ilovelibrary.com/book_cover

ความทุกข์นั้นมี ๒ แบบ เรียกว่า “ทุกข์ทางกาย” และ “ทุกข์ทางใจ” คำาว่า “ทุกข์ทางกาย” หมายความว่า ร่างกายเป็น เหตุให้เกิดความทุกข์ แล้วก็ “ทุกข์ทางใจ” เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นใน ใจของเราเอง
(จากหนังสือ “ความทุกข์ ทำาอย่างไรจึงจะพ้นทุกข์” หน้า ๔)

ความทุกข์ที่เกิดขึ้นทางกาย เพราะร่างกายมันผิดปกติ ไม่อยู่ในสภาพที่ปกติ เราก็มีความทุกข์ทางกาย ความจริงมันทุกข์ อย่างเดียว มันทุกข์อยู่ที่ใจ เพราะว่าใจเข้าไปยึดถือกับกาย เมื่อ ใจเข้าไปยึดถือกาย ก็เลยเป็นทุกข์อันเนื่องมาจากกาย เขาเรียกว่า “กายิกทุกข์” แปลว่า ทุกข์เนื่องจากกาย
(จากหนังสือ “ความทุกข์ ทำาอย่างไรจึงจะพ้นทุกข์” หน้า ๔-๕)

มองตัวเราให้รู้เห็นชัดตามความเป็นจริง เขาเรียกว่ามอง โลกถูกต้อง ถ้ามองโลกไม่ถูกต้องมันก็วุ่นวาย เกิดความยุ่งยาก
(จากหนังสือ “อริยสัจจ์ ความจริงอันประเสริฐ ๔ ประการ” หน้า ๗)

เราเชื่อว่าสิ่งทั้งหลายมันเกิดขึ้นในตัวของฉันเอง ฉันเป็น ผู้คิด เป็นผู้พูด เป็นผู้ทำาสิ่งนั้นขึ้นมาเอง มันจึงเกิดเรื่องอย่างนี้ ๆ แล้วเราจะไปแก้ตรงไหน ก็แก้ที่ตัวเรา อย่าไปแก้ที่อื่น
(จากหนังสือ “อริยสัจจ์ ความจริงอันประเสริฐ ๔ ประการ” หน้า ๙๓)

ถ้าจิตใจของเรามั่นคงหนักแน่น ไม่ง่อนแง่นคลอนแคลน เพราะอารมณ์ที่มากระทบ เหมือนกับก้อนหินแท่งทึบ ลมพัดมาสี่ ทิศไม่โยกโคลงฉันใด ถ้าใจของเรามีสภาพเช่นนั้นก็หมายความว่า เรามีพระพุทธเจ้า พระธรรม พระสงฆ์อยู่ในใจ พระคุ้มครองเรา พระรักษาเรา ทำาให้เราอยู่รอดปลอดภัยจากอันตราย