ดารันดา
"เมื่อคนบาปตามอาฆาตเอาชีวิต
คิดแต่เพียง ‘ฆ่าศัตรู’ ให้ ‘จงเป็นศพเป็นศพเถิด’
สุดท้ายแล้วเวรกรรมที่พันธนาการไว้จะถูกปลดออกได้อย่างไร
หากไม่มีฝ่ายอโหสิกรรมให้ ‘จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด’
เรื่องราวของคนตายที่ ‘ไปไม่กลับ’ เรื่องราวของ ‘ดารันดา’
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
ภาพวาดมักจะสื่อเรื่องราวในจินตนาการของผู้วาดได้เสมอ
แต่ภาพวาดที่สื่อถึง ‘คนตาย’ ของเด็กวัยสามขวบเป็นเรื่องที่ไม่น่าเกิดขึ้น
คณา ผู้เป็นแม่ถึงกับกินไม่ได้นอนไม่หลับ ปริศนาภาพวาดยังคงวนเวียนอยู่ในหัว